Time Matters

Session 20 - ItBK 2
Like father, like... daughter

Αφού ανέκτησαν πλήρως τις δυνάμεις τους, οι ήρωες χρησιμοποίησαν τους μαγικούς ρούνους του πύργου της Mireel και ταξίδεψαν στον άχρονο χώρο των πράσινων και κόκκινων σύννεφων. Από εκεί βρέθηκαν μπροστά σε μια νέα δοκιμασία, όχι δύναμης σαν την προηγούμενη φορά, αλλά εξυπνάδας. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Xilthios, ο μάγος του party, κατάφερε εύκολα να επιλύσει το γρίφο και συνέχισαν το μαγικό ταξίδι τους. Την επόμενη στιγμή, βρίσκονταν σε ένα ολοσκότεινο δωμάτιο και μόνο τα μάτια του Ormund μπορούσαν να διακρίνουν τον κίνδυνο που τους περίμενε.

“Δράκος!… Πίσω μας!” ήταν τα λόγια που πρόλαβε να φωνάξει, πριν το τρομερό πλάσμα επιτεθεί στη μικρή ομάδα που μόλις είχε βρεθεί μέσα στο δωμάτιο με τα λάφυρά του. Η μάχη που ακολούθησε ήταν τρομερή και οι ήρωες μετά βίας κατάφεραν να σκοτώσουν το νεαρό μπλε δράκο, μάλλον λόγω μιας αρχαίας κρυφής βοήθειας που λάμβαναν εντός των συντριμμιών του ναού. Ευγνωμονώντας την τύχη τους, γέμισαν τους σάκους τους με χρυσό, πολύτιμα πετράδια και μαγικά αντικείμενα και βγήκαν στον καυτό αέρα της ερήμου.

Εκεί τους “επισκέφτηκε” ένας αρχαίος, κολοσσιαίος δράκος, ο Jörmungandr, ο οποίος, εξοργισμένος από το θάνατο του νεότερου παιδιού του, απαίτησε από το party και πιο συγκεκριμένα από τον Giathar, να έρθουν να τον βρουν και να “εισπράξουν” την τιμωρία τους, όταν πλέον θα βρίσκονται σε αδιέξοδο. Επίσης ρώτησε για τους σκοπούς τους και αφού τους έμαθε, τους αφηγήθηκε το πως σχηματίστηκε η έρημος από το πανίσχυρο ξόρκι της Mireel, όσο αυτός ήταν ακόμα πολύ νέος. Έπειτα εξαφανίστηκε πετώντας.

Οι ήρωες συνέχισαν το ταξίδι τους προς τη λίμνη. Στο δρόμο συνάντησαν μια ομάδα halfling εμπόρων που τους φιλοξένησαν με τσάι και ιστορίες της περιοχής. Ο αρχηγός τους, ο Jurel, τους ανέφερε ότι έχει δει πολλές φορές διπλωμάτες της Earthol να πλησιάζουν περιοχές που κατοικούν orc και να επιστρέφουν ζωντανοί. Υποψιάζεται όπως είπε ότι προσπαθούν να συνάψουν συμμαχίες, καθώς αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με τους πειρατές τόσο της Inner Sea (“Sons of the Kraken ή κάτι τέτοιο”), όσο και με αυτούς της Sea of Whispers (“Whisperers, πειρατές με πλοία φαντάσματα, να τους φοβάστε!”). Αφού ο Xilthios μοιράστηκε ιστορίες με τα κατορθώματά του ως ψαράς σπάνιων ψαριών, οι ήρωες συνέχισαν το ταξίδι τους πάνω σε μια σχεδία πλέον, δώρο των μικρών τους φίλων.

Στη μέση της διαδρομής, έγιναν μάρτυρες ενός αξιοπρόσεχτου γεγονότος, orc τρέχαν στο ποτάμι και κουβαλούσαν νερό για να σβήσουν μια πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στο κοντινό δάσος. Το πιο περίεργο είναι ότι από ότι τους είπε ένα γεράκι της περιοχής, δεν υπάρχει κάποιος καταυλισμός που προσπαθούν να προστατέψουν, μάλλον προστατεύουν τα ίδια τα δέντρα, καθώς τα θέλουν για ξυλεία και κατασκευή καραβιών.

Μετά από λίγες ακόμα μέρες, έφτασαν στη λίμνη και μη ξέροντας τι τους περιμένει, βούτηξαν στα δροσερά νερά της. Σύντομα οι βαριές πανοπλίες τους τους βούλιαξαν ως το βυθό και ξεκίνησαν την αναζήτησή τους. Μετά από ώρες είδαν τα αχνά σημάδια μιας αρχαίας δίνης, το αποτέλεσμα της τόσο ισχυρής θεϊκής παρουσίας. Πλησιάζοντας κι άλλο, είδαν την αρχαία πόλη να “αιωρείται” πάνω από μια απύθμενη τρύπα με μοναδικά στηρίγματα, τρεις τεράστιες, μαγικές αλυσίδες. Η πόλη επικοινωνούσε με το βράχο του πυθμένα της λίμνης με μια μαγικά διαμορφωμένη σήραγγα, η αρχή της οποίας βρισκόταν λίγα μέτρα μακριά από το χείλος προς την άβυσσο.

Αντιμετωπίζοντας μια ομάδα απέθαντων που φρουρούσαν την είσοδο και αποφεύγοντας άλλους κινδύνους των σπηλαίων, οι ήρωες διέσχισαν το κενό και βρέθηκαν στην επιφάνεια της Drown City, η οποία με κάποιο τρόπο διατηρούσε ένα στρώμα αέρα για μερικά μέτρα πάνω από αυτήν. Αυτό που τους τράβηξε αμέσως τη προσοχή, ήταν το αρχαίο παλάτι. Μισοκατεστραμμένο εδώ και πολλούς αιώνες, έστεκε μπροστά τους λαμπερό, γεμάτο κόκκινους ρούνους να αχνοφέγγουν.

Το δέος που τους πλημμύρισε, διαλύθηκε βιαστικά, καθώς ο Sleev εντόπισε φρουρούς να πλησιάζουν προς το μέρος τους. Με τις λίγες γνώσεις που κατείχαν, συνειδητοποίησαν ότι πρόκειται για μιας μορφής κατώτερων vampire, δημιουργημένα από έναν πολύ ισχυρότερο αφέντη. Ακούγοντας τις προειδοποιήσεις της Mireel στο μυαλό τους, έτρεξαν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν μακριά.

Μετά από αρκετές μέρες ήσυχου ταξιδιού, έφτασαν στα ερείπια που κάποτε ήταν η φωλιά ενός δράκου και από εκεί πίσω στον ερειπωμένο πύργο της Mireel. Το είδωλο της μορφής της δεν ήταν στο δωμάτιο. Αντίθετα, το υλικό σώμα της, σε μερική αποσύνθεση, διατηρημένο στην παγωμένη ενδιάμεση κατάσταση μέσω σκοτεινών κι ανίερων τελετών ήταν αυτό που τους υποδέχτηκε. Και τους υποδέχτηκε με ιδιαίτερη χαρά…

View
Session 19 - ItBK 1
Μια νέα αρχή

Το νεοσύστατο party, ταξιδεύοντας στην έρημο ανάμεσα σε Luthiron και Earthol, εντόπισαν ένα άγαλμα ενός αρχαίου τοπικού ήρωα. Μαθαίνοντας για τα κατορθώματά του, συνειδητοποίησαν ότι ο Sleev κατείχε τη θρυλική σφεντόνα του. Ένα πλάσμα του αέρα, εμφανίστηκε από το πουθενά για να δοκιμάσει το μικρό halfling και μετά από μια δύσκολη μάχη, παραδέχτηκε τις ικανότητες του Sleev και εξαφανίστηκε. Μέχρι να επαναφέρει την αναπνοή του στον κανονικό της ρυθμό, το party συνειδητοποίησε ότι βρέθηκαν στη μέση μιας αμμοθύελλας που κινδύνευε να τους καταπιεί.

Τρέχοντας για τη ζωή τους, έπεσαν σε μια στοά σκαμμένη κοντά σε κάποια ερείπια, ξεχασμένα για χρόνια ολάκερα. Το νέο περιβάλλον, αν και τους προστάτεψε από τη μανία της ερήμου, αποδείχθηκε πολύ πιο επικίνδυνο. Αντιμετωπίζοντας φυσικούς και μη εχθρούς, ανακάλυψαν ένα μνημείο προς τιμήν της πριγκίπισσας Mireel, της κόρης του βασιλιά του Illiandor, Uthir. Η Mireel παρουσιαζόταν στις τοιχογραφίες ως ο σωτήρας του λαού της, μετά τη θυσία της για να σταματήσει τον πόλεμο μεταξύ των αδερφών της. Στον προθάλαμο βρήκαν τα πτώματα δύο ερευνητών του Knowers Guild, μαζί με πολύτιμες σημειώσεις για την ιστορία των μαγικών όπλων που είχαν μαζί τους. Στον ιερό χώρο του μνημείου, μαζί με έναν μικρό θησαυρό, αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν ένα μαγικό πλάσμα από πέτρα, το οποίο υπέθεσαν ότι ένιωσε έλξη από την ιερότητα και τη μαγεία του κτίσματος.

Αφιερώνοντας χρόνο στο κεντρικό δωμάτιο, έμαθαν περισσότερα στοιχεία για τις πράξεις της Mireel και ο Xilthios εντόπισε μια μαγική λειτουργία που χρειαζόταν επιπλέον δύναμη για να δουλέψει αποτελεσματικά. Δίνοντας την επιπλέον ισχύ, το party βρέθηκε σε ένα μυστήριο μέρος με πρασινωπά και κόκκινα σύννεφα να τους περιβάλλουν. Στο μέρος εκείνο δεν ακουγόταν κανένας ήχος.

Την επόμενη στιγμή, βρέθηκαν σε ένα άλλο μέρος με απόλυτο μαύρο για έδαφος και απόλυτο λευκό για ουρανό. Εκεί τους περίμενε ένα περίεργο πλάσμα, τεράστιο, μισό σαν κατασκεύασμα και μισό σαν ζωντανός οργανισμός, με αλυσίδες να κρέμονται από τα άκρα του. Τους είπε ότι δεν τους επιτρέπεται να περάσουν και αμέσως τους επιτέθηκε. Μετά από μερικές κρίσιμες στιγμές, οι ήρωες κατάφεραν να το εξουδετερώσουν. Δίνοντάς του το αποτελειωτικό χτύπημα, ουρανός και γη έγιναν κομμάτια και βρέθηκαν ελαφρώς ζαλισμένοι στο δωμάτιο ενός ερειπωμένου πύργου.

Εκεί τους υποδέχτηκε με ξαφνιασμό στα μάτια ένα φάντασμα, όμοιο με την όψη της Mireel, όπως την ήξεραν από τις τοιχογραφίες. Τους προσέφερε καταφύγιο στον πύργο της καθώς και όσες πληροφορίες γνώριζε και τους ζήτησε να την βοηθήσουν να ανακαλύψει τι συμβαίνει κοντά στη Drown City. ’Όπως τους εξήγησε, πρόκειται για την αρχαία πρωτεύουσα του Illiandor, η οποία βυθίστηκε και ξεχάστηκε για πάντα από λόγω της οργής των θεών που προκάλεσε ο βασιλιάς Uthir. Οι ήρωες δέχτηκαν, λαμβάνοντας υπόψιν τις προειδοποιήσεις της, για το πόσο σημαντικό και συνάμα επικίνδυνο είναι να ταξιδέψουν εκεί.

View
Session 18
Was it a Dragon?

Γυρνώντας από την προηγούμενη περιπέτειά τους, οι ήρωες αντάλλαξαν πολύτιμες πληροφορίες με τον Calley. Τους είπε ότι βασικά ήθελε να ελέγξει κάτι φήμες για μια αναπτυσσόμενη κοινωνία Yuan Ti που ίσως προκαλέσει προβλήματα στο μέλλον. Τήρησε τις υποσχέσεις του απέναντι στον καθέναν και άφησε να εννοηθεί ότι ίσως συνεργαστούν στο μέλλον. (Οι ήρωες επέλεξαν να δώσουν ανάποδα τις τοποθεσίες των ερπετών και των γιγαντιαίων εντόμων.)

Ο Okumura έμαθε τι πρέπει να κάνει για να “ξεκλειδώσει” το μαγικό γράμμα του, ο Victor τι ακριβώς είναι αυτό που τον ακολουθεί και ο Gilithir νέους τρόπους να κατασκευάζει βέλη.

Ο Okumura πληροφορήθηκε ότι το Thieves Guild προσέχει την αδερφή του Kale.

Την επόμενη μέρα επισκέφθηκαν το Fighters Guild και αποφάσισαν να ξεκινήσουν για το κοντινό βουνό στα βορειοανατολικά και να προσπαθήσουν να διώξουν έναν δράκο που επιτίθεται στους χωρικούς. Με τις κατάλληλες προετοιμασίες, ξεκίνησαν και μέσα σε 4 μέρες κατάφεραν να εντοπίσουν και να εξολοθρεύσουν το εχθρικό πλάσμα. Γυρνώντας στην πόλη, πήραν την γενναιόδωρη αμοιβή τους που προστέθηκε στον αρκετά μεγάλο θησαυρό που είχε συγκεντρώσει το περίεργο πλάσμα.

View
Session 17
Poisonous Caverns

Λίγο πριν χτυπήσουν την πόρτα του βάρδου Calley, οι ήρωες αναθεώρησαν και για λόγους διακριτικότητας, προτίμησαν να του μιλήσουν στο μπαρ, την άλλη μέρα το πρωί. Λίγο πριν τον συναντήσουν, ο Kale βρήκε τα κρυμμένα ρούχα της αδερφής του και θυμωμένος χτύπησε τον Okumura και αποχώρισε.

Στην συνάντηση με τον βάρδο, ο Calley τους μιλούσε σχετικά υπεροπτικά και φερόταν σαν να ήξερε τι θα του ζητούσαν οι ήρωες. Σαν αντάλλαγμα ζήτησε να του φέρουν μαγικό αίμα από serpents. Ο Gilithir ανέβασε λίγο τους τόνους και μια μικρή αντιπάθεια ψύχραινε την ατμόσφαιρα του ήδη ψυχρού πανδοχείου. Ο Calley τους έδωσε πληροφορίες για το μέρος που ζουν και τις ιδιότητες των πλασμάτων και μετά από μερικές απαραίτητες προετοιμασίες, το μικρό πλέον party ξεκίνησε βιαστικά. Πέρα από τις πληροφορίες, οι ήρωες έμαθαν για μία έκθεση τέχνης που θα γίνει σε μια γκαλερί σε δέκα μέρες.

(Σε ένδειξη καλής θέλησης, ο βάρδος τους είπε μερικά πράγματα για το σπασμένο φυλαχτό που βρήκαν στο πτώμα του ξωτικού, ότι δηλαδή πρόκειται για πράκτορα του βασιλείου του Dithorial.)

Λίγο αργότερα, οι ήρωες πήγαν να συναντήσουν τον King of the Islands. Στην θέση του βασιλιά βρήκαν μια όμορφη, σκουρόχρωμη gnome, την Millaris, η οποία αν και τους ευχαρίστησε θερμά για την μεταφορά του γράμματος από τον Βορρά, δεν τους επέτρεψε να εκπροσωπήσουν την αποστολή έκκλησης βοηθείας από τον βασίλειο του Bel’aril.

Το ταξίδι μέχρι τις σπηλιές των ερπετόμορφων πλασμάτων ήταν εύκολο, μέσα στις σπηλιές όμως οι ήρωες δυσκολεύτηκαν να τα βγάλουν πέρα. Δεν θα είχαν καμία ελπίδα αν ο Victor δεν φρόντιζε να εξοπλίσει με μαγικά φίλτρα και αντίδοτα την ομάδα. Αφού μάζεψαν μια μικρή ποσότητα αίματος όπως τους ζητήθηκε, οι ήρωες επέλεξαν να ψάξουν λίγο το υπόλοιπο σύμπλεγμα, την πλευρά δηλαδή όπου φαινομενικά δεν κατοικούσαν τα ερπετά.

Εκεί βρέθηκαν αντιμέτωποι για άλλη μια φορά με τον κίνδυνο, αυτή τη φορά με την μορφή δύο τεράστιων ζωυφίων, τα οποία από ότι κατάλαβαν, είχαν την φωλιά τους εκεί και εμπόδιζαν τα Yuan Ti να επεκταθούν προς τα εκεί. Αφού περάσαν και αυτό το εμπόδιο, λίγη ώρα αργότερα οι ήρωες επέλεξαν να μην προχωρήσουν βαθύτερα στις σκοτεινές και δαιδαλώδεις στοές που ανοίγονταν μπροστά τους.

Έτσι, τέσσερις μέρες μετά την αποχώρηση τους, οι ήρωες βρέθηκαν ξανά μέσα στα ισχυρά τείχη της Tamora.

View
Session 16
Old Oaths and Assassinations

Οι ήρωες αποκωδικοποιούν και δίνουν το περιεχόμενο των μηνυμάτων στον Kogyr, ο οποίος τους καλεί το βράδυ για να πάρουν το μήνυμα που πρέπει να μεταφέρουν στον King of Islands στην Tamora. Το βράδυ πηγαίνοντας να τον συναντήσουν, τον βρίσκουν δολοφονημένο και ο Victor δέχεται κι αυτός μια επίθεση από τον δράστη. Κυνηγώντας για λίγο τα βήματά του, ακούνε ένα ειρωνικό “νιάου” από τις σκιές και το party υποθέτει ότι ο δολοφόνος σχετίζεται με μια ομάδα που τους παρακολουθούν και μεταμορφώνονται σε γάτες.

(Αργότερα βλέπουν ότι πάνω στο shuriken που πέταξε η δολοφόνος στον Victor υπήρχε η επιγραφή “Victor, θα τα ξαναπούμε σύντομα, μάλλον”.)

Όταν η κατάσταση ησυχάζει, οι υπαρχηγοί του Kogyr γράφουν ένα άλλο γράμμα και το πρωί ξεκινάν οι ήρωες για την Tamora. Έξω από την πόλη, τους επισκέφθηκε ένα περίεργο ρομπότ, που ζήτησε από τον Victor να τηρήσει την υπόσχεσή του, δηλαδή να βοηθήσει τα ορκ με όποιον τρόπο μπορεί. Αυτός είπε ότι η υπόσχεση ήταν επιπόλαια και το έκανε για προσωπικό του κέρδος και επιτέθηκε στο πλάσμα. Χωρίς να καταφέρει να το αιφνιδιάσει, παραλίγο να χάσει την ζωή του και εν τέλη παραδόθηκε και δέχτηκε να δεθεί μαγικά με τον όρκο του.

Στην συνέχεια του ταξιδιού, βρίσκουν νεκρούς τον αγγελιοφόρο και τους φρουρούς που μετέφεραν την Evelynn στο ορφανοτροφείο, αλλά από την ίδια βρίσκουν μόνο ματωμένα ρούχα, τα οποία ο Okumura προλαβαίνει και κρύβει.

Κοντά στην Tamora βρίσκουν ένα πτώμα ξωτικού μισοθαμμένο στις εκβολές του ποταμού με ένα περίεργο σπασμένο σύμβολο πράσινου φύλου.

Μέσα στην πόλη, οι κουρασμένοι ήρωες χάνουν ένα μεγάλο τμήμα των χρημάτων τους σε “τυχερά” παιχνίδια του δρόμου και έπειτα επισκέπτονται τον πύργο του Mages Guild. Εκεί τους αποκαλύπτουν ότι η μαγεία που δένει τον Victor είναι πολύ ισχυρή για τους ίδιους και δεν μπορούν να κάνουν κάτι, παρά μόνο να τηρήσουν τον όρκο για τουλάχιστον 2 μήνες ή να βρουν κάποιον δυνατότερο χρήστη μαγείας.

Γυρνώντας στο πανδοχείο τους, γίνονται μάρτυρες ενός άγριου φόνου. Ένας γνωστός βάρδος χτύπησε έναν χοντρό τύπο επειδή του έσπασε το μουσικό όργανο και με την επαφή, ο δεύτερος διαλύθηκε σε κομμάτια. Σύντομα ο Victor συνειδητοποίησε ότι επρόκειτο για illusion spell. Το party ακολούθησε τον βάρδο και χτύπησαν την πόρτα του δωματίου του.

View
Session 15
The Ambush

Μετά τις τόσες πετυχημένες επιθέσεις εναντίον μικρών και μεσαίων ομάδων ορκ, οι ήρωές μας μάλλον τράβηξαν την προσοχή κάποιων ισχυρότερων αντιπάλων. Έτσι, μια παγωμένη νύχτα πάνω στα αφιλόξενα ορεινά περάσματα, δέχτηκαν αιφνιδιαστική επίθεση από μια μικρή ομάδα winter wolves και ορκ. Τα αυτιά του Norbu, που έτυχε να φυλά σκοπός, του έσωσαν από σίγουρο θάνατο. Μετά την άγρια μάχη που παραλίγο να στοίχιζε τις ζωές των περισσότερων μαχητών, το party επέστρεψε βιαστικά στην Ferdyth. Εκεί ξεκουράστηκαν και μάζεψαν πολύτιμες πληροφορίες για την τροπή των καταστάσεων.

Η πόλη ετοιμάζεται να αποκρούσει τα ορκ που πλησιάζουν, οι περισσότεροι κάτοικοι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους, η εγκληματικότητα ανεβαίνει επικίνδυνα και οι ήρωες δέχονται να κάνουν το μακρύ ταξίδι ως την Tamora και από εκεί ως την ακόμα πιο μακρινή Rianneth για να ζητήσουν την βοήθεια των ξωτικών του Bel’aril.

Μέσα σε αυτόν το χαμό, μαθαίνουν ότι ένας περίεργος κουκουλοφόρος συλλέγει πληροφορίες για τον Victor.

View
Session 14
The Destroyed Village

Η μάχη στη θάλασσα αποδείχτηκε πολύ δύσκολη και οι απώλειες ήταν μεγάλες. Οι πειρατές κινήθηκαν συστηματικά και παρά την άμεση εφαρμογή των εντολών του Kogyr, η άμυνα διαλύθηκε γρήγορα. Καθοριστικός παράγοντας της τροπής της μάχης ήταν τα ξόρκια ενός βάρδου και ενός μάγου. Η σύγκρουση σταμάτησε από τον Dirtil, τον καπετάνιο του δεύτερου πειρατικού πλοίου, όταν είδε τον Okumura. Του είπε ότι για αυτό θα του χρωστάει μια μεγάλη χάρη και του πρότεινε αν θέλει να τον ακολουθήσει στο κυνήγι ενός μυθικού θησαυρού. Οι ήρωες δεν δέχτηκαν και συνέχισαν προς το χωριό του Kale.

Όταν, το βράδυ της επομένης, οι ήρωες έφτασαν κουρασμένοι στην πόλη Ferdyth, ο διοικητής Meel τους είχε δυσάρεστα νέα. Σε αντίθεση με τις επιδρομές που έκαναν τα orcs ανά τακτά χρονικά διαστήματα, πριν από λίγες μέρες επιτέθηκαν και διέλυσαν τελείως το μικρό χωριό πέρα από το δάσος. Οι αδερφές του Kale ήταν αυτές που είδαν πρώτες την επίθεση και χάρη στην Evelynn, κατάφεραν κάποιοι χωρικοί να σωθούν από την κατά τ’ άλλα ολοκληρωτική καταστροφή.

Τα χαράματα ξεκίνησαν για να βρουν την Evelynn. Την εντόπισε ο Norbu, μεταμφιεσμένη σε orc μέσα στο δάσος. Όλοι μαζί επέστρεψαν στην πόλη για να σχεδιάσουν τις επόμενες κινήσεις τους.

Τις μέρες που ακολούθησαν, οι ήρωες μαζί με τους υπόλοιπους στρατιώτες έκαναν ανιχνευτικές επιθέσεις κοντά στα βουνά, σκοτώνοντας όσα περισσότερα orcs μπορούσαν. Προς μεγάλη τους έκπληξη, συνειδητοποίησαν ότι τα orcs συγκεντρώνονται σε τεράστιους αριθμούς και ετοιμάζονται για επίθεση.

View
Session 13
Journey towards the North

Πριν οι ήρωες ξεκινήσουν για το μακρινό τους ταξίδι, έπρεπε να συναντήσουν τον Βασιλιά της Rathyen και εν μέρη της Izbidia, King of Stones. Προς μεγάλη τους έκπληξη την θέση αυτή κατείχε η Gulia. Επιβλητική μέσα στην αίθουσα του θρόνου και μέσα στην ακόμα πιο μεγαλόπρεπη πανοπλία της, η Gulia ευχαρίστησε τους ευεργέτες της πόλης και τους σύστησε με τους αρχηγούς της ομάδας των dwarves που θα τους ακολουθούσαν. Ο Kogyr, ο Narbeth και ο Belvar, υποκλίθηκαν ευγενικά. Εντύπωση έκανε στους χαρακτήρες η σχεδόν μηδενική φύλαξη της Βασίλισσας.

Φεύγοντας από το παλάτι, μέσα από ένα ήσυχο δρομάκι, τους κάλεσε ο Κρόνος! Τους είπε ότι ευτυχώς μπορεί να υπολογίσει ακόμα λίγο-πολύ το πού βρίσκονται. Είπε ότι δεν μπορεί να τους πει πολλά γιατί οι κινήσεις του παρακολουθούνται ή μάλλον προβλέπονται, αλλά να του δώσουν πολύ προσοχή καθώς όλοι τους κινδυνεύουν θανάσιμα. “Ο εχθρός είναι ένα πανίσχυρο πλάσμα στον Βορρά μαζί με τον θνητό, αλλά πολύ δυνατό champion του”, τους είπε.

Όσο μιλούσαν, μια έκρηξη τους διέκοψε και ο Κρόνος τραβώντας το μικρό, κρυστάλλινο δρεπάνι του, εξαϋλώθηκε στον αέρα λέγοντας ότι αυτό καταντάει πλέον υπερβολή.

Από τις σκόνες και τα συντρίμμια, εμφανίστηκε ένας Bone devil, πλάσμα διαβολικό και πανίσχυρο που κατοικεί κανονικά στα Nine Hells of Baator. Η μάχη που ακολούθησε ήταν πολύ σκληρή, αλλά γρήγορα οι ήρωες την γύρισαν προς το μέρος τους με άψογες κινήσεις συνεργασίας, που έχουν μάθει πλέον από τους τόσους μήνες που μάχονται πλάι ο ένας στον άλλον.

Στην σύντομη έρευνα που έκαναν μέχρι να έρθουν οι φρουροί νάνοι, ανακάλυψαν ότι το πλάσμα εμφανίστηκε εκεί “τυχαία”, από ένα αποτυχημένο ξόρκι μεταφοράς ενός νεαρού μάγου, περαστικού μάλλον από την πόλη…

Έπειτα, ξεκίνησαν για την κεντρική πύλη όπου τους περίμενε το μικρό στράτευμα. Μετά από διάφορους σχεδιασμούς και υπολογισμούς, κινήθηκαν με άλογα μέχρι ένα μικρό λιμάνι στην Inner Sea, και από εκεί συνέχισαν το ταξίδι με ποταμόπλοια.

Το κλίμα του ταξιδιού ήταν αρκετά ευχάριστο για όλους. Η ήρωες γνωρίστηκαν με τους συνταξιδιώτες τους και μελλοντικούς συμπολεμιστές τους, άκουσαν ιστορίες και αστεία, μοιράστηκαν εμπειρίες και γνώσεις. Όταν κατέβηκαν μέχρι τις εκβολές του ποταμού Myere, αλλάξανε πλοία και ξεκίνησαν το τελευταίο τμήμα του ταξιδιού τους. Ο άνεμος ήταν ευνοϊκός και το ταξίδι ήσυχο. Πολύ ήσυχο…

Το βράδυ αυτό, η ησυχία περιλούστηκε με αίμα καθώς τα πλοία δέχθηκαν την σιωπηλή επίθεση βλημάτων από γιγαντιαίες βαλλίστρες…

View
Session 12
Before the Beggining

Η επόμενη μέρα ξημέρωσε και οι ήρωες μαζεύτηκαν για να κάνουν σχέδια και να βρουν τον καλύτερο τρόπο να ξαναπάρουν το τόξο του Gilithir. Τελικά αποφάσισαν πως μέχρι να στείλουν οι νάνοι τον στρατό, καλό είναι να μην τραβήξουν την προσοχή πάνω τους και γι’ αυτό επέλεξαν τον ήσυχο τρόπο, αυτόν που θα τους κόστιζε 6000 χρυσά. Η ώρα ήρθε και ο Okumura μπήκε στο inn για να γίνει η ανταλλαγή (με την κάλυψη του Norbu και του Victor). O innkeeper του έδωσε την κερασμένη μπύρα και ένα κρυφό μήνυμα. Ο κάτοχος του τόξου ήθελε να γίνει η ανταλλαγή πιο ήσυχα τελικά, έτσι περιέγραφε μια διαδρομή μέσα στα σκοτεινά στενάκια της περιοχής…

Η μικρή παρέα κινήθηκε όσο πιο ήσυχα μπορούσε μέσα στα στενά και όταν τελικά βρήκαν το τόξο, ο άνθρωπος που το κρατούσε είπε στον Okumura ότι τελικά θα κρατούσε τα λεφτά, το τόξο αλλά και το bounty που είχε στο κεφάλι του! Ο Okumura είπε ότι δεν θα πάρει τίποτα από όλα αυτά και η μάχη ξεκίνησε. Ευτυχώς η ακοή και τα αντανακλαστικά του Norbu ήταν ιδιαίτερα οξυμένα και έτσι έσωσε τον φίλο του από μια πολύ δύσκολη θέση. Αμέσως μετά έτρεχε και ο Victor μέσα στη μάχη, έχοντας πιει ένα μαγικό φίλτρο για να γίνει αόρατος. Λίγο πριν ξεσπάσει με τις γρήγορες χορευτικές του σπαθιές πάνω στον άτυχο άνθρωπο, παρατήρησε τον Okumura να πετσοκόβεται και να πλημμυρίζει με το αίμα του το σοκάκι… Εξουδετερώνοντας εύκολα ο Norbu τον έναν μαχητή και ο Victor τον άλλο, μάζεψαν και συνέφεραν τον Okumuro και απομακρύνθηκαν βιαστικά από το αιματοβαμμένο δρομάκι. Το τόξο, τα 6000 χρυσά και ολονών οι ζωές ήταν ασφαλή λίγα λεπτά αργότερα.

Την επόμενη μέρα κινήθηκαν βιαστικά μετά τις πιέσεις του Kale κατά των δράκων για να μπορέσει η μικρή δύναμη στρατού που θα συγκέντρωναν να φύγει άμεσα προς το βορρά. Ταξιδεύοντας γοργά με τα άλογα στα χωράφια του οροπεδίου έφτασαν στους λόφους που ήταν η φωλιά των επιθετικών πλασμάτων. Η μάχη παραλίγο να κόστιζε τη ζωή του Gilithir και του Okumura, αλλά η ιδέα να αγοράσουν το πανάκριβο αντίδοτο κράτησε το νήμα της ζωής τους ανέπαφο. Στο γυρισμό διέδωσαν ποιος ήταν υπεύθυνος για τον θάνατο των πλασμάτων και ο Willock, ο αρχηγός του Fighters guild της Rathyen, τήρησε την υπόσχεσή του και τους παραχώρησε μια μικρή ομάδα μισθοφόρους.

Μετά την επιστροφή τους, ο Kale ασχολήθηκε με την οργάνωση της ομάδας που ήταν υπό τις διαταγές του πλέον, ενώ οι υπόλοιποι ξεκίνησαν για να διώξουν την κατάρα που ήδη είχαν καθυστερήσει να βγάλουν από τα κεφάλια τους. Ψάχνοντας στα ορυχεία, ανατολικά της πόλης, προοδευτικά τα έβρισκαν όλο και πιο εγκαταλελειμμένα από εργάτες. Τα τελευταία είχαν και μικρά πλάσματα που επέλεξαν να ζουν πλέον εκεί, μέσα στις σκιές. Συνεχίζοντας ακούραστα την αναζήτησή τους, τελικά μέσα στο σκοτάδι ξεπρόβαλε ένα Gauth, ο μικρός ξάδελφος των σιχαμένων Beholder. Ξεκινώντας την μάχη, μέσα από το σκοτάδι τους επιτέθηκαν δύο φαντάσματα και η κατάσταση δυσκόλεψε πολύ. Παλεύοντας περικυκλωμένοι και με περίσσιο θάρρος, τελικά οι ήρωες κατατρόπωσαν την απειλή και ξεκίνησαν άμεσα για την πόλη. Εκεί οι κληρικοί του Moradin έδιωξαν (υπό πληρωμή) την κατάρα αίματος που τους βάραινε τόσο καιρό.

Τις επόμενες μέρες οι ήρωες ξεκουράστηκαν και ξεκίνησαν την ετοιμασία για το μακρινό ταξίδι στο βορρά. Κανείς τους δεν ξέρει τι μπορεί να τους ξημερώσει η επόμενη μέρα…

Only Time can tell…

View
Session 11
Everything has its price

Οι ήρωες μπήκαν ξανά στην Rathyen χωρίς τον Okumura. Ψάχνοντάς τον, παράλληλα ζήτησαν βοήθεια από τους νάνους, αλλά ο διοικητής τους είπε πως μόνο αν καταφέρουν να διώξουν έναν Frost giant που εντοπίστηκε κοντά στην πόλη θα μπορούσε να στείλει μια μικρή ομάδα στρατού.

Το βράδυ, μια σκοτεινή φιγούρα από το Thieves guild, ζήτησε από τον Kale να υποσχεθεί ότι θα προστατέψει τον Okumura από το υπόλοιπο party και αν το κάνει, θα τους συναντήσει το πρωί στην πύλη της πόλης. Έτσι και έγινε. Το επόμενο πρωί ήταν πάλι όλοι μαζί, χωρίς να εμπιστεύονται όμως τελείως ο ένας τον άλλον.

Έπειτα στο ναό του Pelor, ο Kale απαλλάχτηκε από την κατάρα και το αίμα στο μέτωπό του, αλλά στους υπόλοιπους δε δόθηκε βοήθεια από τους κληρικούς. Ο Victor μετά από ένα όραμα-όνειρο που είχε, ξύπνησε με “καθαρό” μέτωπο και ακολουθώντας τις κινήσεις που είδε, πήρε ένα μαγικό scimitar, δώρο από τον Nerul.

Οι υπόλοιποι θα μπορέσουν να δεχτούν βοήθεια από τους κληρικούς του Moradin, μόνο αν σταματήσουν το κακό που εντοπίστηκε μέσα στα ορυχεία στα ανατολικά της πόλης.

Μέσα στο βράδυ σε μια τυχαία βόλτα, ο Okumura εντόπισε το τόξο του Gilithir, αλλά απέτυχε να ακολουθήσει τον προσωρινό του κάτοχο γιατί αποσπάστηκε από… ένα φάντασμα;

Το επόμενο πρωί επέλεξαν να αγνοήσουν το γεγονός ότι το τόξο μπορεί να χαθεί για πάντα και να μην το ξαναβρούν και ξεκίνησαν με την βοήθεια των White Rangers για να εξοντώσουν τον γίγαντα. Μετά από μια δύσκολη μάχη με αντίξοες συνθήκες, κατάφεραν να τον σκοτώσουν. Μια βδομάδα μετά βρισκόταν πάλι στην πόλη. Ο διοικητής dwarf είπε ότι μπορεί να στείλει τη βοήθεια τώρα, αλλά αν του κανονίσουν μια ενίσχυση στον αριθμό των στρατιωτών, μπορεί να στείλει ακόμα περισσότερους.

Έτσι οι ήρωες ζήτησαν βοήθεια από το Fighters guild. Εκεί έμαθαν ότι ο αρχηγός όλου του guild έχει εξαφανιστεί μαζί με ένα υψηλόβαθμο μέλος που μάλλον ήθελε την θέση του. Ο αρχηγός της περιφέρειας συμφώνησε να τους δώσει μια ομάδα πολεμιστών αρκεί να σκοτώσουν φανερά υπό τις διαταγές του ένα ζευγάρι δράκων που εντοπίστηκε λίγο βόρεια από την πόλη. Έτσι θα αποκτήσει κύρος και ίσως ανεβεί στην ιεραρχία του guild.

Ο Victor ανταλλάσσει το ένα μαγικό του scimitar για πληροφορίες και ο Althuz του αποκαλύπτει την ύπαρξη ενός βιβλίου για τη χαμένη φυλή που ψάχνει. Στην βιβλιοθήκη παίρνει πληροφορίες για τον συγγραφέα του βιβλίου και ο βιβλιοθηκάριος ζητά να του στείλει τον Norbu. Όταν πηγαίνει ο Norbu, παίρνει κι αυτός πολύτιμες πληροφορίες.

Τέλος, μετά από πολλές μέρες έρευνας, ο Okumura ξαναεντοπίζει το τόξο. Ακολουθάει τον ιδιοκτήτη και όταν αυτός κάθετε σε ένα inn για να πιει μια μπύρα θεωρώντας ότι τον ακολουθούν, εκεί τον πλησιάζει σαν συλλέκτης κειμηλίων και καταφέρνει συμφωνήσουν σε ανταλλαγή. Στην επόμενη δύση του ήλιου, σε ένα άλλο inn, 6000 gp.

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.