Time Matters

Session 13

Journey towards the North

Πριν οι ήρωες ξεκινήσουν για το μακρινό τους ταξίδι, έπρεπε να συναντήσουν τον Βασιλιά της Rathyen και εν μέρη της Izbidia, King of Stones. Προς μεγάλη τους έκπληξη την θέση αυτή κατείχε η Gulia. Επιβλητική μέσα στην αίθουσα του θρόνου και μέσα στην ακόμα πιο μεγαλόπρεπη πανοπλία της, η Gulia ευχαρίστησε τους ευεργέτες της πόλης και τους σύστησε με τους αρχηγούς της ομάδας των dwarves που θα τους ακολουθούσαν. Ο Kogyr, ο Narbeth και ο Belvar, υποκλίθηκαν ευγενικά. Εντύπωση έκανε στους χαρακτήρες η σχεδόν μηδενική φύλαξη της Βασίλισσας.

Φεύγοντας από το παλάτι, μέσα από ένα ήσυχο δρομάκι, τους κάλεσε ο Κρόνος! Τους είπε ότι ευτυχώς μπορεί να υπολογίσει ακόμα λίγο-πολύ το πού βρίσκονται. Είπε ότι δεν μπορεί να τους πει πολλά γιατί οι κινήσεις του παρακολουθούνται ή μάλλον προβλέπονται, αλλά να του δώσουν πολύ προσοχή καθώς όλοι τους κινδυνεύουν θανάσιμα. “Ο εχθρός είναι ένα πανίσχυρο πλάσμα στον Βορρά μαζί με τον θνητό, αλλά πολύ δυνατό champion του”, τους είπε.

Όσο μιλούσαν, μια έκρηξη τους διέκοψε και ο Κρόνος τραβώντας το μικρό, κρυστάλλινο δρεπάνι του, εξαϋλώθηκε στον αέρα λέγοντας ότι αυτό καταντάει πλέον υπερβολή.

Από τις σκόνες και τα συντρίμμια, εμφανίστηκε ένας Bone devil, πλάσμα διαβολικό και πανίσχυρο που κατοικεί κανονικά στα Nine Hells of Baator. Η μάχη που ακολούθησε ήταν πολύ σκληρή, αλλά γρήγορα οι ήρωες την γύρισαν προς το μέρος τους με άψογες κινήσεις συνεργασίας, που έχουν μάθει πλέον από τους τόσους μήνες που μάχονται πλάι ο ένας στον άλλον.

Στην σύντομη έρευνα που έκαναν μέχρι να έρθουν οι φρουροί νάνοι, ανακάλυψαν ότι το πλάσμα εμφανίστηκε εκεί “τυχαία”, από ένα αποτυχημένο ξόρκι μεταφοράς ενός νεαρού μάγου, περαστικού μάλλον από την πόλη…

Έπειτα, ξεκίνησαν για την κεντρική πύλη όπου τους περίμενε το μικρό στράτευμα. Μετά από διάφορους σχεδιασμούς και υπολογισμούς, κινήθηκαν με άλογα μέχρι ένα μικρό λιμάνι στην Inner Sea, και από εκεί συνέχισαν το ταξίδι με ποταμόπλοια.

Το κλίμα του ταξιδιού ήταν αρκετά ευχάριστο για όλους. Η ήρωες γνωρίστηκαν με τους συνταξιδιώτες τους και μελλοντικούς συμπολεμιστές τους, άκουσαν ιστορίες και αστεία, μοιράστηκαν εμπειρίες και γνώσεις. Όταν κατέβηκαν μέχρι τις εκβολές του ποταμού Myere, αλλάξανε πλοία και ξεκίνησαν το τελευταίο τμήμα του ταξιδιού τους. Ο άνεμος ήταν ευνοϊκός και το ταξίδι ήσυχο. Πολύ ήσυχο…

Το βράδυ αυτό, η ησυχία περιλούστηκε με αίμα καθώς τα πλοία δέχθηκαν την σιωπηλή επίθεση βλημάτων από γιγαντιαίες βαλλίστρες…

Comments

Greyhawk67

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.